Ik begin het steeds vaker te doen. Schrijven dus. En telkens opnieuw kom ik tot de conclusie dat schrijven niet de verfijnde hobby is zoals ik het me vroeger altijd heb voorgesteld. Schrijven is vaak hard werken. Niet dat hard werken niet leuk hoeft te zijn, maar schrijven is duidelijk een van die dingen aan het worden die ik niet "zomaar eens doe"
Een van de eerste lessen die ik als beginnend schrijver - blogger, if you will - "the hard way" heb ondervonden is hoe belangrijk het is om te leren vertrouwen op wat je schrijft. Schrijven is, om het heel eenvoudig uit te drukken, je eigen gedachten omwoelen en hopen dat je op iets stoot dat waardevol is. Maar om het goeie spul te vinden moet je eerst door de betekenisloze lagen van je gedachten geraken. In het begin geloofde ik dat de hoeveelheid rommel die boven kwam drijven onmogelijk de bedoeling kon zijn van mijn poging tot schrijven. En toch, dat is nu eenmaal waar het om draait. Schrijven is je gedachten omspitten.
Onmiddellijk censuur toepassen op je schrijfsels blijkt dus niet de goeie aanpak te zijn. Zo schep je teveel twijfels bij jezelf. Bij elk nieuw artikel schrijf ik daarom elke draft in 1 sessie uit. Hoe lelijk, onvolledig of verwarrend het resultaat nadien blijkt te zijn, ik geef mezelf de kans om het eruit te laten vloeien in de ruwe vorm zoals het in me opkomt. Zo heb ik sneller iets om mee te werken. Ik limiteer mezelf ook helemaal niet in tijd. Ik schrijf tot ik niet meer kan.
Ambities om een topschrijver te worden heb ik niet, maar dit zijn alvast enkele tips voor beginners die ik je wou meegeven. Indien schrijven je interesseert en je nog wil dieper ingaan in de materie, dan kan ik je het boek "Writing Down the Bones" aanraden van Natalie Goldberg.
No comments:
Post a Comment